Mapa serwisu Dodaj do ulubionych Kontakt Newsletter Strona główna
Wybierz program:
Wybierz LGD:
Wybierz gminę:
Wybierz powiat:
Wyszukaj wszystkie Produkty Tradycyjne
Programy ›› Tradycyjny Produkt Opolszczyzny ›› Wyszukaj wszystkie Produkty Tradycyjne 
Nazwa produktu:
Krupniok śląski
Rodzaj produktu:
Mięso świeże oraz produkty mięsne
Charakterystyka produktu rolnego:
Wygląd (zewnętrzny i na przekroju)
Wyroby w jelitach (batonach)zakończone sznurkiem lub szpilką
Kształt (zewnętrzny i na przekroju)
Formy podłużne, w przekroju okrągłe
Wielkość
długość od 10 do 25 cm, średnica od 30 do 40 mm
Barwa (zewnętrzna i na przekroju)
Barwa zewnętrzna zazwyczaj szara do brunatnej / ciemnego brązu, na przekroju brunatna z odcieniem fioletowego / brązowego – typowa dla użytych składników
Konsystencja, "wrażenie w dotyku"
konsystencja ścisła, skupiona, ale miękka
Smak i zapach
właściwy dla podrobów, kaszy jęczmienno-gryczanej, tłuszczu i skórek parzonych, lekko słony, przyprawy wyraźnie wyczuwalne
Tradycja, pochodzenie oraz historia produktu rolnego, środka spożywczego lub napoju spirytusowego:
Śląski gwarowy wyraz „krupniok” pochodzi od wyrazu „krupa” (kasza jęczmienna perłowa, kasza produkowana z ziarn zbóż poprzez obłuszczenie i ewentualne polerowanie ziarna) Samo pojęcie „krupniok” jest definiowane m.in. jako: „kiszka zrobiona z kaszy i krwi, przeznaczona do gotowania lub smażenia;”. Pierwsze wzmianki o krupniokach śląskich pojawiają się w literaturze i badaniach etnograficznych już w XVIII w., największe ich upowszechnienie przypada jednak w latach trzydziestych XX wieku . Wówczas na Opolszczyźnie i na Górnym Śląsku, krupnioki zaczęły występować już nie tylko w jadłospisach weselnych, ale również codziennych „(...) W wielu domach podawano kapustę kiszoną z ziemniakami albo grochem z krupniokami. Nierzadko też krupnioki i bułczanki stanowiły niedzielne śniadanie(...)” „Nowa kuchnia śląska” O. Słomczyńska, S. Sochacka Przygotowanie krupnioków śląskich nierozerwalnie łączyło się z czasem świniobicia na Opolszczyźnie i Górnym Śląsku. „(...) Po Marcinie (...) nastaje – na Opolszczyźnie i Górnym Śląsku- czas świniobicia a zabijaczki – w Cieszyńskiem. Trzeba napełnić spiżarnie wszelakim dobrem – kiszkami, krupniokami, jelitami, salcesonami(...).Tak dawniej, jak i dziś, zdarzenie to jest prawie świętem rodzinnym(...)Istnieje przy tym bliższa okazja podjedzenia sobie smacznych krupnioków(...)” W. Sztabowa „Krupnioki i moczka czyli gawędy o kuchni śląskiej” 1986 r. Świniobicie urastało dla Ślązaków do rangi niemal święta ze swą specyficzną obyczajowością. Niejednokrotnie traktowane jako obrzęd, kultywowany podobnie jak noszenie kołocza weselnego, poprzez dzielenie się gospodarzy przetworami z mięsa, takimi jak krupnioki, z nieobecnymi przy świniobiciu bliskimi. Do przeprowadzenia świniobicia przygotowywano w sposób szczególny kuchnię roboczą, zwaną na Śląsku „waszkuchnią”, w której gromadzono potrzebne do świniobicia sprzęty , produkty i przyprawy: Ważnym etapem świniobicia było przygotowanie rosołu, w którym gotowano nerki, głowiznę, uszy, ryj, serce, ozór, część kości przeznaczane później m.in. na krupnioki. Świniobicie dzielono na pewne etapy, w pierwszej kolejności obrabiano mięsa przeznaczone do wędzenia, wyrobu kiełbas i dalszego przechowywania, dopiero potem przygotowywano m.in. krupnioki. „Krupnioki śląskie” cieszą się od wielu dziesięcioleci niesłabnącą renomą nie tylko na terenie Śląska, ale również w całym kraju oraz poza jego granicami. Wielu producentów krupnioków bierze również udział w licznych wydarzeniach kulinarnych takich jak targi czy festyny. Pomimo ugruntowanej renomy „krupnioków śląskich” powstają wciąż nowe święta kulinarne, które na terenie Śląska Opolskiego i Górnego ugruntowują jego pozycję jako potrawy ściśle związanej z regionem.
‹‹‹ Ocet jabłkowy Tuszonka chłopska ›››
‹‹‹
Migawki z Opolszczyzny
Sołectwo Chobie
Zobacz także
Produkt tradycyjny
Wiśniówka
Liczba odwiedzin: 8210510
Data aktualizacji: 2019-08-15
Wykonanie: P®ESTO